Το Περίμενα Λίγο Πιο Ωραίο (To Perimena Ligo Pio Oreo)

[Intro: Το Σφάλμα]
Τώρα όλα τούμπα

[Verse 1: Το Σφάλμα]
Με γυροφέρνει μεγάλο κακό
Νιώθω σαν να ‘χω πεθάνει εγώ
Σαν να τ’ αξίζω λιγάκι κι εγώ
Κι άμα με φάνε, μικρό το κακό
Δεν ξέρω αν είναι αντικειμενικό
Ή ζήτημα, πάλι, ψυχιατρικό
Πάντως οι βόμβες που πέφτουν και μ’ έχουν φρικάρει, το λες και λίγο θέμα ταξικό
Έχει ανάψει το φιτίλι
Δεν ηρεμώ κι ας τα πω κωμικά
Με χαμόγελο στα χείλη
Θα τους θερίσω κι ας πέσω μετά
Αν πεθάνουν όλ’ οι φίλοι
Θα ξεχαστούνε και τα σκηνικά
Θα ραπάρω μπας και μείνει κάτι ν' ακούν τα συντρόφια μετά

[Verse 2: Το Σφάλμα]
Μόνο χριστοπαναγία είχε μες στο πλάνο
Πού να πιστέψω ότι αξίζω κάτι παραπάνω
Οι γραφικοί κάναν τη φλόγα αναμμένη και ευτυχώς είναι πάρα πολλοί για να βρεθούν όλοι τσιμεντωμένοι
Πρώτα η ομάδα, γαμημένοι και ας έχει φάει τόνους ταλαιπωρία
Θα ‘θελα να γίνω μια αγκαλιά για όποιον πονάει
Δύναμη να πάρει από τη τσαλαπατημένη ιστορία
Εφτά δισεκατομμύρια μαλάκες χαζεύουμε το ίδιο φεγγάρι
Μα κάποιοι επιλέγουν να κάθονται στον λαιμό των υπολοίπων, μη χρειαστεί να σκοτώσω, μακάρι
Τώρα που το φέρανε στα όρια
Τώρα να προσέχουνε τον θρόνο τους
Οι ποιητές σου μετράν τα λόγια τους
Οι ευεργέτες σου δείχνουν τα δόντια τους
Μα έλα τελικά που είναι αυτή η ανθρωπότητα, η αμείλικτη υλική πραγματικότητα
Βρώμικα πρότυπα δόθηκαν, ναρκωτικά παίζουν μπόλικα, αλλοιώθηκα
Στα προεόρτια της καταστροφής
Δεν ξέρω άμα δικαιούμαστε να τραγουδάμε
Πεινάμε αλλά γλεντάμε
Για να μην ξεχνάνε τα αλάνια ότι στο τέλος θα τους φάμε

[Chorus: Raibo]
Το περίμενα λίγο πιο ωραίο
Νιώθω τύψεις και που αναπνέω
Κι αν πεθάνουμε, σιγά το νέο
Τον Θεό βάζω φωτιά, τον καίω
Το περίμενα λίγο πιο ωραίο
Νιώθω τύψεις και που αναπνέω (Ayy)
Κι αν πεθάνουμε, σιγά το νέο
Τον Θεό βάζω φωτιά, τον καίω (Λέει, λέει, ah)

[Verse 3: Raibo]
Πού να γύρω το κορμί μου, πού να γύρω το
Μες στο σπίτι μου πουν ανοχύρωτο
Δεν ψάχνομαι τον πανικό να σπείρω, απλά αισθάνομαι τον κίνδυνο τριγύρω μου
Κι απορώ που κάποιοι στέκονται παράλυτοι και κάνω ό,τι μπορώ, μα δε νιώθω superhero
Νιώθω λες και παίζω σε ριάλιτι και κυνηγάω συνέχεια πώς να περάσω στον επόμενο γύρο

[Bridge: Raibo]
Κι όσο πλησιάζει ο κόμπος στο χτένι
Κάτι κακό στη γωνία περιμένει
Ο χαβαλές προς τα έξω μου βγαίνει, αλλιώς θα ‘ναι η μούρη συνέχεια κλαμένη
Σε μια κακή εποχή γεννημένοι
Μα η αλλαγή είναι σχεδόν δεδομένη
Κι όσοι νομίζουν πως μας φταιν οι ξένοι, πρώτους θα τους φάει η στρατιά η πεινασμένη (Ayy)

[Verse 4: Raibo]
Απόψεις επικίνδυνες, τα στόματα στενόμυαλων
Κορίτσια έρμαια των ορέξεων των ανώμαλων
Πολύ μ’ αγχώνει η τύχη μου, μα πιο πολύ η τύχη των επόμενων αφού έχουνε μά-
-Θει από μικρά, η λύση κι η αλήθεια πως είναι στη μέση
Γι’ αυτό και κάτι μάγκες τώρα το ‘χουν παραχέσει
Κι ό,τι και να γίνει πλέον δεν παίρνουνε θέση
Έχω κουραστεί να ‘μαι μακριά σου
Να ξεκινάω προτάσεις με «μακάρι», «κάποια μέρα» και «φαντάσου»
Την πλευρά που είμαι δεν τη διάλεξα, γεννήθηκα
Κι έχει μία πλούσια πονεμένη ιστορία να διαβάσω
Όσους λένε «ό,τι κι αν γίνει», την αλήθεια τους
Κι όσους βάλαν θαρραλέα μπροστά τα στήθια τους
Αυτό έγραφε μες στα παραμύθια τους
Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους
Θα ξυπνάω στην κόλαση χωρίς να ‘χω πεθάνει, αφού με πείσανε πως έχω αμαρτάνει
Τι σκατά έχω κάνει
Αλλά κάπως έτσι νιώθουν όλοι όσοι βράζουνε μες σ’ αυτό το καζάνι
Ξέρω καλά το τι σημαίνει αμαρτία, το τι λέει ο θεός σας να το χέσω
Πες μου των φτωχών τις αμαρτίες να τις κάνω τώρα αμέσως κι αναμάρτητος να πέσω (Πάμε)

[Chorus: Raibo]
Το περίμενα λίγο πιο ωραίο
Νιώθω τύψεις και που αναπνέω
Κι αν πεθάνουμε, σιγά το νέο
Τον Θεό βάζω φωτιά, τον καίω
Το περίμενα λίγο πιο ωραίο
Νιώθω τύψεις και που αναπνέω
Κι αν πεθάνουμε, σιγά το νέο
Τον Θεό βάζω φωτιά, τον καίω

[Outro: Το Σφάλμα & Raibo]
Για τις μοναχικές βόλτες στους έρημους δρόμους
Αλλά και για τις φορές που είμαστε χιλιάδες
Ήταν Η Τζαμάικα Των Βαλκανίων