Κάλαντα (Kalanta)

Κυρά έχεις όμορφο μικρό στο μόσχο αναθρεμμένο
Το λούζουν, το στολίζουνε στο δάσκαλο το στέλνεις
Το καρτεράει ο δάσκαλος με μια χρυσή βεργούλα
Το καρτεράει η δασκάλισσα με δυο κλωνάρια μόσχο
Παιδί μου πού ειν’ τα γράμματα, παιδί μου πού ειν’ ο νους σου;
Τα γράμματά μου στο χαρτί κι νους μου πέρα δέρνει
Πέρα στις νιες τις όμορφες, πέρα στις μαυρομάτες
Που `χουν τα μάτια σαν ελιά, τα φρύδια σαν γαϊτάνι