Kafkaesk

[Zwrotka 1: Ńemy]
Twoja sprawa jest w toku już od poczęcia drogi
Na sali rytualne dogi i zaklęcia
Klimat srogi, aż zaparowuje rtęcią
Spójrz, sędzina rogi ma bydlęcia
Na stole oskarżenia treść
A ty nie rozczytasz nic i przez okularów sześć par
Gdy słowa zawiodą, zostaje pięść, więc
Bij – ta machina wciąż próbuje zjeść nas

[Zwrotka 2: Włodi]
Zgnieść nas i zwieść nas
Chce w każdy aspekt twego życia wpleść strach
Na fundamentach ignorancji wznieść gmach
I trzymać władzę, jaką tylko mogli mieć w snach
Serwują ciężkostrawny zestaw
Medialna papka, kotlet z armatniego mięsa
Reszta to kwestia podejścia
To bezkrytyczna wiara lub wewnętrzna insurekcja

[Zwrotka 3: Prykson Fisk]
W trybach bezdusznej machiny jak w brzuchu bestii
Dostajesz świra, a rozkminy mają klimat ciężki
To bez wyjścia labirynt, bajo, znikasz bez wieści
I tak mijają godziny, jakby czas ktoś ci zapętlił
Syzyfa trasą błądzisz wszystkim obojętny
Ten świat to miraż, miasto mrocznych myśli, gęstwin
Nie masz czym oddychać, dawno już zanikasz gdzieś w tym
Po cichu zabija nas to, nie ma wyjścia z tej gry

[Zwrotka 4: Pih]
Pasywno-agresywny język rozpala niepokój
Trep wbija się głęboko w korpus, sflekowany opór
Zarzucają wór na głowę, modły do hydry
Banda prymitywów tańczy, wbija cię na widły
Fetor ubojni, fala zwłok cię zabiera
Śliski jeszcze chwilę płyniesz, ale nie wyrosną skrzela
Dla twojego bezpieczeństwa na wolność obława
Z precyzją rzeźnika piłą amputują prawa