Δεν Υπάρχει Λόγος Για Να Λέμε Πολλά (Den Yparxei Logos Gia Na Leme Polla)

[Intro]
Θυμάσαι;
Βούλωσέ το
Να θυμάσαι
Για να μην το ξανακάνεις
Δεν χρειάζεται [?]

[Chorus: Raibo]
Δεν υπάρχει λόγος για να λέμε πολλά
Και να το κουράζουμε
Θα σας πάρουμε τα πάντα σε μια βραδιά
Και θα γιορτάζουμε
Δε χρειάζεται να πούμε «αντίο» ούτε «γεια»
Δε συμπαθιόμαστε
Θα σας πάρουμε τα πάντα σε μια βραδιά
Και θα κρατιόμαστε

[Verse 1: Raibo]
Κοίτα με, έβαλα στόχους και πλάνα με σχέδιο κι όρεξη, κοίτα με
Μέχρι στιγμής είμαστε ακόμα πίσω από 'κείνα που κάτσαμε κι είπαμε
Τίποτα ακόμα δε γίναμε
Κι όμως τα πάντα θα γίνουμε
Πίνουμε όλο το μπουκάλι και την τελευταία γουλιά στους νεκρούς θα τη δίνουμε
Έχω μια μόνιμη άρνηση που ακόμα κι αυτή την αρνιέμαι (δες με)
Έχω μια μπάλα που καίει κι αν δεν είναι καυτή τη βαριέμαι (λέμε)
Νιώθω οι δικοί μου γαμάνε (ναι ρε)
Κι αυτό το καυχιέμαι
Έχετε «γειά», γειτονιά, κάθε χρονιά τώρα πια θα τα λεμε
Κι αναρωτιέμαι· πόσοι είναι μόνοι
Αν όλη η φάση μονάχα εμένα θυμώνει και να με πεισμώνει
Χαίρεται πάλι γειτόνοι
Ο απέναντι δε τη γλυτωνει
Τα δάχτυλά μου είναι αδύναμα, μα η γροθιά μου σκοτώνει
Φτύνω τα λάθη που κληρονομώ για να νιώσω μια στάλα καλύτερα
Φτύσε τον κόσμο τον βρώμικο μπας και τελειώνουμε μιαν ώρα αρχύτερα
Φτύνω με πώρωση, αυτά είναι τα χιπ χοπ αντάρτικα (αυτό είναι)
Rap straight out Attica και μη με σκας καλοκαιριάτικα

[Chorus: Raibo]
Δεν υπάρχει λόγος για να λέμε πολλά
Και να το κουράζουμε
Θα σας πάρουμε τα πάντα σε μια βραδιά
Και θα γιορτάζουμε
Δε χρειάζεται να πούμε «αντίο» ούτε «γεια»
Δε συμπαθιόμαστε
Θα σας πάρουμε τα πάντα σε μια βραδιά
Και θα κρατιόμαστε

[Verse 2: Μητσοφού]
Όλα θα σας τα πάρουμε, τίποτα δεν θα αφήσουμε
Έτσι επειδή το γουστάρουμε, καινούριους κόσμους θα χτίσουμε
Ό,τι μισείτε θανάσιμα, με πάθος θα αγαπήσουμε
Κι όσα σας φαίνονται άσχημα, όμορφα θα τα βαφτίσουμε
Θα συνεχίσουμε άσημα, δίπλα σ' αυτούς που αξίζουνε
Και θα φερόμαστε βλάσφημα σε όσους κανέναν δεν υπολογίζουνε
Εμείς αστέρια στο διάστημα, τον ουρανό σου στολίζουμε
Σε μέρη σκοτεινά κι άγονα, σαν ηλιαχτίδες φωτίζουμε
Σκάμε μέσα απ' τα τετράγωνα, κι όλη την πόλη διασχίζουμε
Δίνουμε νότα στα άτονα, γράφουμε στίχους, τοίχους χρωματίζουμε
Είμαστε εκείνα τα άτομα, που ο ένας τον άλλον στηρίζουμε
Απ' την κορυφή έως το πάτωμα, όρθιοι και δεν γονατίζουμε
Έθνος, φυλή, δεν ορίζουμε, τον ρατσισμό εξαφανίζουμε
Κι άμα δεν θέλεις το ξένο, ξένο είμαστε εμείς που το ντόπιο τσακίζουμε
Μες στα λασπόνερα ανθίζουμε, συχνά τον θάνατο αγγίζουμε
Γι' αυτό στους δρόμους ζητάμε ζωή κι η γιορτή θα 'ρθει όταν νικήσουμε

[Verse 3: Raibo]
Στο βηματισμό μου μη μπλέκεσαι, γιατί με μπλέκεις
Μη λες πολλά και θυμώνω, δεν είμαι για τόσα πολλά, αφού με βλέπεις
Φτάνει ο κόμπος στο χτένι, ρωτάνε «Θεέ μου, τι έγινε;»
Ας μην είμαι ο Pac
Κι ας μην υπάρχει Θεός
Αν υπήρχε, μόνο αυτός θα μ' έκρινε
Έντυνε η μάνα το γιο της να πάει στο σχολειό το πρωί
Χτένιζε με προσοχή, το καπελάκι που 'χα για μαλλί
Που να 'ξερες μάνα πως κάτω από αυτό το απαράδεκτο κούρεμα
Γρανάζια δούλευαν που όλους τους δούλευαν για να γυρίσει εδώ πίσω το μπούμερανγκ
Έχω ένα όνειρο, κι ας μην είμαι ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ
Το λέω φωναχτά κάθε μέρα, το λέω και στα τετράδιά μου
Έχω ακατάλληλο χιούμορ μα δεν είμαι ο Chandler ο Bing
Μα έχω κι εγώ φιλαράκια που είναι εδώ σαν οικογένειά μου
Να μου, η σκιά μου
Η γεύση μου κι η μυρωδιά μου
Το φως, η αφή κι η μιλιά μου
Η μάπα μου κι η ομορφιά μου
Να μου και τα λεφτά μου
Οι τρόποι μου, τα πράγματά μου
Μα όχι το μέλλον κι οι άνθρωποι μου
Αυτά είναι η φτηνή γιατρειά μου

[Chorus: Raibo]
Δεν υπάρχει λόγος για να λέμε πολλά
Θα σας πάρουμε τα πάντα σε μια βραδιά
Δε χρειάζεται να πούμε «αντίο» ούτε «γεια»
Θα σας πάρουμε τα πάντα σε μια βραδιά

[Outro]
Hah, μαλάκα, όντως τώρα;
Έφυγες μόνος σου;
Δε- δε σου ξαναμίλησε;
*laughing*