Deja Vu

[Zwrotka 1: Emen]
Na dworze siedem stopni, my rozpięte kurtki
Rozgrzewają nas krajowe trunki
Rozmawiamy o życiu, plany poznajemy od kuchni
Mamy niepewne opcje na pewny pieniądz
Kieszeni odwrotnie, bo jest gorszy miesiąc
Ale tak bywało już nieraz i każdy ma déjà vu
Były pieniądze, teraz nie ma
Zimny plener, ciepły lokal, u nas zawsze to samo
To samo się ma zawsze, to samo
To boli mnie jak cholera, więc wyrywam się
Nie mówię dużo, mam rzeczy do zrobienia
Wrócę jak ogarnę dla ziomów miejsce, nikogo nie zabieram
Ty zostajesz gdzie byłaś, ja się zamieniam w skurwiela
Ale w końcu mi się zaczyna układać i życie jest dobre
Nie czuję spełnienia, to chyba nie problem
Nie widzę końca, bynajmniej to początek
Ale teraz wszystko jest normalne chociaż obce

[Refren: Emen]
Sięgam coraz dalej, ale nie widzę dna
Odwiedzam miejsca, których nie znam
Nic nie zaskakuje mnie, nic nie zaskakuje mnie
Sięgam coraz dalej, ale nie widzę dna
Odwiedzam miejsca, których nie znam
Czuję jakbym był tu wcześniej
Tak samo czuję się w każdym mieście

[Zwrotka 2: Emen]
Nie mam taryfy ulgowej
Uber znowu mnoży, wracam w nocy
Nie pamiętam jak zamówiłem taksę
Po ciebie przyjechał chłopak ile to kosztowało się dowiemy po fakcie
Mam mało szmalu, a na dużo obowiązków
I brak czasu, żeby coś nie było jasne
Chciałbym mieć na tyle szans, żeby któreś mogły nie być trafne
Ale jest jak jest
Mogę nie mieć nic na karcie, póki karty pamięci mam całe
Ale pokaż mi coś, czego nie widziałem na twoim Instagramie
Zdjęcia nieskompresowane, emocje nieskondensowane
W hashtagach w stanie, powiedz chociaż jedno zdanie
Nieprzeczytane, niewyuczone, niewykluczone, że nie słuchałem, bo wiem czego się spodziewać
Szukam rozmowy, niekoniecznie o sobie, ale niech będzie na temat

[Refren: Emen]
Sięgam coraz dalej, ale nie widzę dna
Odwiedzam miejsca, których nie znam
Nic nie zaskakuje mnie, nic nie zaskakuje mnie
Sięgam coraz dalej, ale nie widzę dna
Odwiedzam miejsca, których nie znam
Czuję jakbym był tu wcześniej
Tak samo czuję się w każdym mieście