Đorđe Karaklajić

Đorđe Karaklajić (Užice, 24. mart 1912 – Beograd, 3. april 1986) bio je srpski kompozitor, dirigent, aranžer, muzički urednik Radio Beograda.

Po završenoj gimnaziji, došao je u Beograd na studije prava, ali mu muzika i violina i dalje nisu davale mira. Uskoro postaje član studentskog džez-orkestra Džoli bojs (Jolly Boys). Godine 1933. otvaraju mu se vrata Radio Beograda. Postaje povremeni, honorarni violinista u Narodnom orkestru Vlastimira Pavlovića Carevca.

Saradnja sa ovim bardom naše narodne muzike, kao i sa drugim vrsnim muzičarima i radio-pevačima, za Đorđa je bila veoma dragocena. Ubrzo dolazi burna 1941. godina i odlazak u ratno zarobljeništvo, gde provodi pune četiri godine po logorima širom Nemačke. Imao je sreće da tu upozna profesora Predraga Miloševića, istaknutog kompozitora i dirigenta, koji mu je i u tim teškim vremenima pomogao da proširi i obogati svoje muzičko znanje.

Posle oslobođenja 1945. godine, dolazi u Radio-Beograd i zapošljava se u Redakciji narodne muzike. Vremenom postaje i njen urednik, a uporedo počinje i njegov stvaralački rad – kompozitorski, dirigentski i etnomuzikološki. Osniva veliki narodni orkestar Radio-Beograda i grupu pevača, te postaje i njihov prvi dirigent. Okupio je nenadmašnu, “zlatnu” generaciju radio-pevača, kojoj su pripadali: Danica Obrenić, Dušica Stefanović, Anđelija Milić, Radmila Dimić, Vule Jevtić i drugi. Vredno i predano sakupljao je narodne i gradske pesme, kao i kola, umetnički ih obrađuje, snima ih za radio-programe i našu diskografiju i štampa ih u brojnim zbornicima i zbirkama.

Komponovao je muziku za mnoge pozorišne predstave, za filmove i televiziju, za značajne festivale i smotre i angažovano radio u Udruženju i Savezu kompozitora. Pred kraj radnog veka sa mladalačkom energijom i entuzijazmom oformio je vrsnu žensku grupu “Šumadija” sa kojom je radio i nastupao i kao penzioner, sve do smrti, koja ga je zadesila 1986. godine u Beogradu.